Hoofdstuk 8 van 19
In uitvoering

Bindweefselzones

Bij een gezond persoon is het sympatisch en parasympatisch zenuwstelsel in balans. Soms neemt het sympathisch zenuwstelsel de overhand, bijvoorbeeld als iemand last heeft van stress. Je noemt dit ortosysmpathische hyperactiviteit. Orthosympathische hyperactiviteit geeft een verstoring in een segment, doordat alle systemen die onder het sympatisch zenuwstelsel vallen overbelast raken. Dit geeft een reactie in de huid, spieren, gewrichten en organen.

Een bindweefselzone ontstaat door de verstoring in het segment. Door deze verstoring wordt de grondsubstantie aangetast, waardoor het weefsel minder elastisch wordt en het minder goed kan verschuiven over de aangrenzende lagen. Als deze veranderingen in de bovenste verschuivingslaag plaatsvindt (tussen lederhuid en onderhuid) noem je dit een huidzone. Als de verandering optreedt in de onderste verschuiviningslaag (tussen onderhuid en bindweefsel) noem je dit een bindweefselzone.

Bindweefselzones geven, in tegenstelling tot huidzones, zichtbare veranderingen aan het lichaamsoppervlak. Deze veranderingen tekenen zich af als weefselintrekkingen/ dellung, met zwelling/ quellung aan de randen van de intrekking. Het leren kennen van bindweefselzones vraagt veel oefening en ervaring.

Lymfeverstoringen

In de huid ligt een uitgebreid netwerk van afvoerende lymfevaten. Dit netwerk is een extra drainagesysteem van de weefsels: het lymfevatensysteem. Het lymfevatensysteem bestaat uit lymfevaten, lymfevloeistof en lymfeweefsel. Het is een zeer fijn wijd vertakt stelsel, dat door het gehele lichaam (naast de bloedsomloop) loopt. Het lymfevatenstelsel begint in het bindweefsel van alle organen in de vorm van smalle weefselspleten, ook wel lymfehaarvaten genoemd. Deze monden uit in de lymfevasten. Lymfevaten lopen door het gehele lichaam, vrijwel parallel aan de bloedvaten.

Het lymfevatenstelsel vervoert weefselvocht, vanuit de weefsels naar het bloed. Dit noem je de lymfecirculatie. Het fungeert als aanvulling op het bloedvatenstelsel. Ook verwijdert het lymfevatenstelsel schadelijke stoffen uit het lichaam.

Als er een verstoring optreedt in het lichaam kan het lymfevocht niet meer goed stromen. Het lymfevocht hoopt hierdoor op. Als het lymfe langdurig wordt opgehoopt kan dit zichtbaar worden in de huid. Je spreekt dan van een bindweefselzone.

Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn bij langdurige stress. De precapillaire sfincert staat onder invloed van het vegetatieve zenuwstelsel. Bij stress wordt het stresshormoon cortisol gevormd, wat ervoor zorgt dat de precappilaire sfincter dicht gaat zitten. Het gevolg hiervan is een verstoring in de lymfeafvoer waardoor er onvoldoende zuurstof en voedingsstoffen naar de weefsels kunnen worden vervoerd en afvalstoffen uit de weefsels niet kunnen worden afgevoerd. Het weefselvocht verandert hierdoor van samenstelling en het weefsel raakt uit balans.

Een bindweefselmassage heeft een afvoerende functie. Door de bindweefselmassage neemt de drainage van lymfe toe. Dit zorgt voor een betere stofwisseling op het behandelde gebied. Het weefsel en het weefselvocht komen hierdoor weer in balans.